Wie viel Leid muss Abdullah Tırpan noch ertragen?/ Abdullah Amca Daha Ne Kadar Acı Çekecek?

73 Jahre alt, schwer krank und auf einen Rollstuhl angewiesen: Abdullah Tırpan sitzt weiterhin im Gefängnis. Seine Tochter berichtet, dass Ärzte wegen einer fortgeschrittenen Gangrän die Amputation seines Beines für notwendig halten. Die Frage lautet längst nicht mehr nur, warum dieser Mann inhaftiert ist. Sie lautet auch: Wie viel Leid darf ein Rechtsstaat einem Menschen zumuten?

Abdullah Tırpan arbeitete jahrzehntelang als Metzger in der türkischen Provinz Tekirdağ. Er ist Vater von fünf Kindern. Wegen des Vorwurfs der Mitgliedschaft in einer bewaffneten Terrororganisation wurde er im Zusammenhang mit der Gülen-Bewegung zu sieben Jahren und sechs Monaten Haft verurteilt.

Zu den im Verfahren angeführten Umständen gehören Beteiligungen an einer staatlich zugelassenen Schule, Spenden, die Teilnahme an Gesprächstreffen und ein Zeitungsabonnement. Ob solche Handlungen eine strafrechtliche Verurteilung rechtfertigen, wirft grundlegende Fragen nach Rechtsstaatlichkeit und Verhältnismäßigkeit auf.

Ein Kranker hinter Gefängnismauern

Tırpan leidet unter schwerem Diabetes, Durchblutungsstörungen, Gefäßerkrankungen und Bluthochdruck. Sein linker Fuß weist offene Wunden und eine fortgeschrittene Gangrän auf. Nach Angaben seiner Familie wurde er ins Krankenhaus gebracht; die Ärzte sollen die Zustimmung zur Amputation eingeholt haben.

Der Abgeordnete Mustafa Yeneroğlu schilderte nach einem Gefängnisbesuch einen Mann, der nicht mehr selbstständig aufstehen und seine grundlegenden Bedürfnisse kaum ohne Hilfe erfüllen könne.

Dennoch bescheinigten medizinische Gutachten, dass Tırpan weiterhin im Gefängnis bleiben könne. Genau hier beginnt die bedrückende Frage: Wie kann ein Mensch als haftfähig gelten, wenn er nicht einmal mehr selbstständig gehen kann?

Menschenwürde endet nicht an der Gefängnistür

Eine rechtskräftige Verurteilung entbindet den Staat nicht von seiner Pflicht, Leben, Gesundheit und Menschenwürde zu schützen. Auch Gefangene haben Anspruch auf angemessene medizinische Versorgung und eine individuelle Prüfung ihrer Haftbedingungen.

Das türkische Recht sieht unter bestimmten Voraussetzungen einen Aufschub des Strafvollzugs aus gesundheitlichen Gründen vor. Warum wird diese Möglichkeit bei Abdullah Tırpan nicht konsequent neu geprüft?

Seine Familie fordert eine Aussetzung des Strafvollzugs, damit er außerhalb des Gefängnisses behandelt werden kann. Ob die angekündigte Operation inzwischen durchgeführt wurde, ist bislang nicht unabhängig bestätigt.

Abdullah Tırpan braucht keine weiteren öffentlichen Beileidsbekundungen, sondern eine dringende, nachvollziehbare Entscheidung über seine medizinische Versorgung und Haftfähigkeit.

Ein Staat zeigt seine Stärke nicht dadurch, dass er einen schwer kranken alten Mann hinter Gittern hält, sondern dadurch, dass er auch dessen unveräußerliche Rechte achtet.

Abdullah Amca Daha Ne Kadar Acı Çekecek?

73 yaşında, ağır hasta ve tekerlekli sandalyeye mahkûm. Abdullah Tırpan, bir yandan yaşam mücadelesi verirken diğer yandan cezaevinde tutulmaya devam ediyor. Kızının açıklamasına göre doktorlar, kangren nedeniyle bacağının kesilmesi için aileden onay aldı. Peki Abdullah Amca neden cezaevinde? Daha önemlisi, bu sağlık durumundaki bir insanın cezaevinde tutulması insan haklarıyla bağdaşıyor mu?

Abdullah Tırpan, Tekirdağ’da yıllarca kasaplık yaparak geçimini sağlamış, beş çocuk babası bir esnaf. Gülen hareketiyle bağlantılı olduğu gerekçesiyle yargılandı ve silahlı terör örgütü üyeliği suçlamasıyla 7 yıl 6 ay hapis cezasına mahkûm edildi.

Milletvekili Mustafa Yeneroğlu’nun incelediği dosyaya ilişkin aktardıklarına göre mahkûmiyet gerekçeleri arasında ruhsatlı bir okula ortaklık, bağışlar, sohbet toplantılarına katılmak ve Zaman gazetesine abonelik gibi faaliyetler bulunuyor. Bu faaliyetlerin suç sayılması, hukukun kanunilik ilkesi bakımından ciddi sorular doğuruyor.

Bir İnsan Bu Hâlde Cezaevinde Kalabilir mi?

Abdullah Amca ileri derecede şeker hastası. Damar tıkanıklığı, dolaşım bozukluğu, yüksek tansiyon ve iyileşmeyen yaralarla mücadele ediyor. Sol bacağında kangren gelişti.

Yeneroğlu, cezaevi ziyaretinin ardından Tırpan’ın ayağa kalkamadığını, tekerlekli sandalye kullandığını ve temel ihtiyaçlarını tek başına karşılamakta zorlandığını anlattı.

Buna rağmen Adli Tıp Kurumu ve hastane sağlık kurullarınca cezaevinde kalabileceği yönünde raporlar verildi.

Ayağa kalkamayan, açık yaraları bulunan ve bacağının kesilmesi gündeme gelen bir insan için nasıl hâlâ “cezaevinde kalabilir” denilebiliyor?

Yaşam Hakkı Bir Ayrıcalık Değildir

Bir insanın mahkûm olması, sağlık ve yaşam hakkından mahrum bırakılabileceği anlamına gelmez. Devlet, cezaevindeki herkesin insan onuruna uygun koşullarda yaşamasını ve gerekli tedaviye erişmesini sağlamakla yükümlüdür.

İnfaz mevzuatı, belirli şartlarda ağır hastalık nedeniyle cezanın ertelenmesine imkân tanıyor. Abdullah Amca’nın durumunda bu seçeneğin neden uygulanmadığı kamuoyuna açıklanmalıdır.

Ailesi, tedavisinin cezaevi dışında sürdürülmesini istiyor. Bacağının kesilmesi için onay alındığı bildirildi; ancak ameliyatın gerçekleştiğine ilişkin doğrulanmış bir bilgi henüz bulunmuyor.

Bu mesele yalnızca Abdullah Tırpan’ın değil, bütün ağır hasta mahpusların insan hakları meselesidir. Gerekli sağlık hizmetinin gecikmesi ve kişinin durumuna uygun koşulların sağlanmaması, yaşam hakkı ve insanlık dışı muamele yasağı bakımından ciddi endişeler yaratır.

Abdullah Amca’nın sesini duymak için daha büyük bir acı yaşanmasını beklememeliyiz. Adalet, yalnızca ceza vermek değil, insan hayatını ve onurunu korumaktır.

Kaynaklar: TR 7 24 Abdullah Tırpan’ın kızının X açıklaması ve Stockholm Center for Freedom’ın güncel haberi.

Das könnte dir auch gefallen Mehr vom Autor

Kommentare sind geschlossen, abertrackbacks und Pingbacks sind offen.